Corona en het effect van personal training

sandy-2

OSS – Ze was niet eens echt heel ziek. Verkouden, koortsig, een paar dagen goed benauwd. Maar het aller zwaarste aan corona vond Sandy Hermans (23) uit Oss de eenzaamheid van de quarantaine. ,,Ik huilde mezelf in slaap.”

,,Het was een heel raar moment. Ik zat aan de eettafel in de woonkamer en toen werd ik gebeld dat ik positief getest was. ‘Nou doei’ zei ik tegen mijn vriend, ‘ik ga naar boven’. En toen ben ik in quarantaine gegaan, in de slaapkamer. Ik wilde echt niet het risico nemen dat mijn vriend ziek zou worden, dus ik bleef de hele dag in de slaapkamer, en hij sliep in de logeerkamer. Als ik wat nodig had, belde ik hem, dan zette hij het voor de deur. Ik ging douchen als hij klaar was, en dan maakte ik de badkamer daarna schoon met chloor. En we facetimeden, elke aan de andere kant van de slaapkamerdeur. Het was echt heel raar.

Moe, héél moe

Zwaar ook. Ik was niet heel ziek, maar wel héél moe. Als ik het bed had verschoond moest ik er gelijk een uur in slapen om bij te komen. ‘Ga lekker sporten op je kamer’, zeiden vriendinnen. Maar daar had ik helemaal niet de energie voor. Het was saai, want je kunt ook niet de hele dag Netflix kijken. Ik probeerde wel wat schoolwerk te doen, ik doe de opleiding voor woonzorg-begeleider, maar daar kon ik mijn hoofd niet goed bij houden. Ik voelde me heel eenzaam, zo ’s avonds in mijn eentje in bed. Ik heb mezelf wel een paar keer in slaap gehuild.

Ik ben niet echt bang geweest, toen ik corona had. Ik werk in de zorg, misschien komt het daardoor. Ik ben verder goed gezond. Het spookt natuurlijk wel af en toe door je hoofd, ook jonge mensen kunnen heel ziek worden, je ziet dat mensen soms opeens heel hard achteruit gaan. Op een gegeven moment kreeg ik het benauwd, zo benauwd dat ik de dokter heb gebeld. Maar die zei dat als ik nog een hele zin kon uitspreken, ik me geen zorgen hoefde te maken. En gelukkig ging dat ook weer over. Uiteindelijk ben ik twaalf dagen op de slaapkamer gebleven. Twaalf lánge dagen. Mijn zus heeft ons bevoorraad, ze zette boodschappen voor de deur. Mijn vriend moest natuurlijk ook in thuisquarantaine, omdat ik ziek was.

Van voor af aan

Ik ben nu net weer aan het werk, maar ik ben nog niet volledig hersteld. Ik ruik nog niet goed, als ik een hele dag heb gewerkt moet ik eerst even een dutje doen als ik thuis kom. Ik sportte best fanatiek, maar ik moest weer helemaal van voor af aan beginnen. Ik ging vier keer per week sporten, met personal training. Ik denk dat ik er daardoor nog redelijk goed doorheen gekomen ben, anders had ik misschien nog wel veel langer in mijn eentje op de slaapkamer moeten blijven. En ik merk gelukkig ook dat het wel weer redelijk snel beter gaat met sporten. Maar dan nóg; ik heb verschrikkelijke hoofdpijn aan het einde van de dag, vooral als ik teveel gedaan heb. En dat is al snel.

Ik doneer nu bloedplasma, zodat ik andere mensen kan helpen met mijn antistoffen. En ik ben een stuk strenger op de regels. Ik wil dit écht niet nog een keer meemaken. Ik heb zelf geen idee waar ik het heb opgelopen, ik hield me al best goed aan de regels. Ik hoop dat iedereen die klachten heeft zich laat testen.”

Tekst: Laura Romanillos
Foto: Dolph Cantrijn
Bron: www.bd.nl/brabant/twee-weken-alleen-in-de-slaapkamer-heel-zwaar

Wil jij aan je vitaliteit werken? Meld je dan bij ons aan. Wij ondersteunen je graag!

Vul hier uw zoekopdracht in